Difino
La universo estas la tuta aro de fizika realeco. Ĝi ampleksas ĉiujn materiecajn objektojn, energiformojn, la tridimensian spacon kie tiuj entoj ekzistas, kaj la tempan dimension. Ĝi konsistigas la ĝeneralan kadron ene de kiu naturaj fenomenoj organiziĝas.
Strukturo
La strukturo de la universo baziĝas sur hierarkia distribuo de materio kaj energio. Oni distingas sinsekvajn nivelojn, de elementaj partikloj ĝis galaksiaj strukturoj. La spaco estas ĝenerale modeligita kiel kvar-dimensia kontinuumo kie gravito, elektromagnetismo, forta kaj malforta nukleaj interagoj disvolviĝas. La observebla universo estas strukturita en amasoj, filamentoj kaj malplenoj, kiuj formas koheran reton.
Funkciado
La fundamentaj mekanismoj kiuj regas la universon estas priskribitaj per la leĝoj de fiziko. Tiuj leĝoj establas konstantajn rilatojn inter fizikaj entoj kaj permesas antaŭvideblecon de fenomenoj. La fundamentaj interagoj certigas la koherecon de materio, la dissendon de energio, la transformadon de strukturoj kaj la dinamikan evoluon de spaco-tempo.
Evoluo
La universo montras grandskalajn transformojn. Fizikaj statoj ŝanĝiĝas laŭlonge de tempo, modifante densecon, temperaturon kaj la komponadon de materio kaj energio. Procezoj kiel ekspansio, nukleosintezo, strukturoformado kaj kosma radiado esprimas tiun evoluon. Ĉiu fazo kondiĉas la sekvontajn laŭ reprodukteblaj mekanismoj.
Limigoj
La limoj de la universo povas esti traktataj laŭ diversaj vidpunktoj: limoj de observado, de mezurebla spaco, kaj teorie. Iuj regionoj de la universo povas esti nerekte observeblaj. Nuntempaj fizikaj modeloj priskribas vastiĝantan universon, sed ĝia tuto povus superi tion kio nun estas detektebla.